De Vlaamse ecologische partij Groen! wil "Downloaden legaliseren"!: "Senator Freya Piryns heeft samen met haar Ecolo-collega Benoit Hellings een wetsvoorstel ingediend dat tot doel heeft het downloaden op internet voor iedereen toegankelijk te maken en te legaliseren." of hoe Clouseau en dEUS slapend rijk worden zonder een klop te doen, en hoe we eindelijk verlost en bevrijd worden van de bekoring van het illegale downloaden: betaal gewoon, en het wordt legaal. Tip voor criminelen: betaal gewoon voor je illegale daden, en het wordt legaal. Piraten krijgen eindelijk amnestie ... enz...
Ik heb alvast die Freya een mail gestuurd, geef maar commentaar, je mag trouwens de brief kopiëren en verspreiden en remixen, allemaal legaal en gratis, maar ja, ik ben dan ook geen artiest, tenminste niet ene met een hitje:

- je kan onderwijl een nummertje beluisteren van Les Baudouins Morts "WWW", en dat heeft iets met de Wereldwinkel te maken ... (cc:by-nc-sa) - weeral pikant historisch detail: dit is de eerste belgische aanzet tot dubstep ooit, weliswaar langzaam uitmondend in post-new wave -

---
Beste Freya,
sinds 2004 probeert ons projekt 'netwaves' de gedachte van open
kultuur te promoten, en meer bepaald vrije muziek. Dit is muziek die
met de goedkeuring - mits naamsvermelding - van de auteur mag/kan
worden gedownload, gekopieerd en verspreid via een Creative Commons
(CC) licentie. Dit is gelijkaardig met wat in de computerwereld

gebeurt: daar heb je de wereld van gesloten produkten, die als
hoofdmotief winstmaken heeft, en je hebt de wereld van de open
filosofie, waar winst niet op de eerste plaats komt, maar eerder de
gedachte van vrijheid van informatie. De grote voorbeelden daar zijn
het softwarepakket OpenOffice, de open browser Firefox, de fotosite
Flickr en Picasa die allebei met Creative Commons werken, en
Wikipedia, die sinds een half jaar alle artikelen converteert van een
Gnu licentie naar die van CC. Zelfs in de academische werled is er een
shift bezig naar 'Open access' documenten.
Sta me toe dat je evenmee in de geschiedenis kijkt om het perspectief
te begrijpen van waaruit die 'open filosofie' gedachte gegroeid is die
bij een deel van de cultuurliefhebbende mensen leeft.
Voor de opkomst van het internet werd de populaire muziek verdeeld
door uitgeverijen/platenfirma's die door hun technische exclusiviteit
(platenpersen, studio opnames) een quasi monopolie hadden als
bevoorrader van muziek bij radio- en televisiestations en later
tijdschriften. Een belangrijke bron van inkomsten in veel landen
was/is de airplay (betalen per uitzending) en de hitjeskultuur,
waarbij op een artificiële manier de commercie van de muziek werd
omhoog gestuwd. Door verdere globalisering van deze uitgeverijen werd
de hitjesmuziek een globale melkkoe met meer hitwaarde dan
inhoudelijke kulturele waarde, en samen met het blijven herhalen van
de hitjesformule was dat mee de oorzaak van een eerste dalende verkoop
(* zie literatuur beneden).
Rond die tijd verhuisde de term piraterij mee naar het internet.
Piraterij ofwel 'illegaal' kopiëren was al van de tijd van het vinyl
toen cassetjes het populaire piratenmiddel waren. Door de opkomst van
de computers en het internet kreeg het kopiëren een massaler karakter,
en werd het ook meetbaarder. Maar ondertussen veranderde door
datzelfde internet het uitgeverslandschap. Hierbij werden door hun
democratische karakter sociale netwerken en blogs belangrijk en in
bepaalde gevallen namen ze de taak over van de traditionele uitgevers
(kranten, fotografen). Zo ook bij de muziek: meer en meer artiesten
die niet met de hitjeskultuur willen meewerken richten een eigen
uitgeverijtje (netlabel) op, of releasen hun materiaal op zo'n
netlabel. Hierbij komt het conflict van open en gesloten terug naar
boven: uitgeverijen konden door het gesloten karakter geld verdienen,
maar door het open karakter van het internet verdwijnt een deel van de
inkomsten en daarmee hun bestaansreden van winstmaken.
We zitten nu op het scharniermoment dat de cd/dvd gaat verdwijnen en
daarmee samenhangend de traditionele platenfirma's, en dat er nieuwe
organisaties gecreëerd worden die een nieuwe vorm van
cultuurverspreiding met of zonder winst gebruiken. Bij de muziek zal
dat aan de ene kant netlabels en netaudio communities zijn (bvb.
Jamendo, electrobel.be, homerecording.be), aan de andere kant
entertainment groepen die de showbizz en optredens verzorgen (Clear
Channel die Werchter en Pukkelpop bezit, studio 100).
Belangrijk is nu dat de cultuur, na het decennialange beheer en bezit
door de uitgeverijen, dank zij het internet een veel breder platform
zou moeten krijgen en een opener karakter, en terug bij de mensen zou
moeten komen zonder dat commerciële belangen primeren. Maar dat de
uitgeverijen hun rol nog niet hebben uitgespeeld merken we elke dag
aan de media die als het ware worden gekoloniseerd door de oude
mogols. Dit hoor je bij het voortdurende credo dat artiesten worden
gebroodroofd op hun auteursrechten en winst mislopen door piraterij en
illegaal downloaden. De media pikken dit zonder verpinken op, omdat
diezelfde media voor dezelfde multinationals werken en door de
reklameinkomsten daarvan afhankelijk zijn. Merk echter op dat over
piraterij en illegaal downloaden geen wetenschappelijke cijfers
bestaan, laat staan over legaal niet-commercieel downloaden.
Het is dan ook ontmoedigend dat politici en opiniemakers hetzelfde
credo blindelings volgen in naam van de 'arme artiest', die steeds als
ekskuustruus wordt opgevoerd. Vergeet niet dat het in het debat steeds
over de winst of verlies van de uitgeverij gaat, en relatief over dat
van de artiest, die eigenlijk een 'tombola'-beroep uitoefent (je
verdient als je chance hebt). Met relatief bedoel ik dat enkel de
bekende artiesten met een BV-status gebaat zijn met auteursrechtelijke
bevorderende maatregelen zoals Sabam, Auvibel en een taks op het
internet, of zoals Bart Caron, Vlaams volksvertegenwoordiger van
Groen! in de Standaard Online van woensdag 19 augustus 2009 zei: "Wie
veel gespeeld wordt, krijgt het meest. Zo eenvoudig is dat. En dat is
nu toch totaal overbodig? Mattheuseffect heet dat: wie al veel heeft,
zal veel krijgen. Er moet integendeel steun gaan naar artiesten die de
eindjes moeilijk aan elkaar kunnen breien, of omdat ze minder
verkoopbaar werk maken, of vernieuwende muziek maken."

(*) literatuur:
"Creativity and innovation in the music industry" van Tschmuck Peter,
te leen in de bibliotheek Economie van de K.U.Leuven
"The 20 Things You Must Know About Music Online" van Andrew Dubber,
legaal te downloaden op
http://www.newmusicstrategies.com.php5-2.dfw1-2.websitetestlink.com/wp-content/uploads/2008/06/nms.pdf (pdf)

Ik hoop u met dit, misschien langdradig, epistel een aanzet gegeven te
hebben om uw voorstel "Downloaden legaliseren" in een ander
perspectief te herbekijken, en vooralsnog dit om te buigen naar een
positievere boodschap: "Legale downloads populariseren", zoals ik
bescheiden heb proberen te demonstreren op ons Kopiefeest, zie:
http://netwaves.org/node/479

Verder ben ik altijd bereid om met iemand van Groen! hier verder over
te informeren en te discussiëren.
Ondertussen kan u nog bijkomende litereatuur vinden op m'n website:
http://netwaves.org/links/resources
http://netwaves.org/links/literature

Bedankt voor de aandacht.
Groeten,
Michel Berghs
voorzitter vzw. MUP
---

Deze brief is gepubliceerd onder een Creative Commons licentie:

Brief aan Groen! by embe is licensed under a Creative Commons Attribution 2.0 Belgium License.
Based on a work at www.netwaves.org.